1842 - ( 13 ) در كتاب التهذيب روايت مىشود كه شخصى به امام صادق عليه السلام گفت : « من شخصى را بر مالى امين دانستم و آن را نزد وى امانت سپردم ، ولى او به من خيانت كرد و مالم را منكر شد . امام عليه السلام فرمود : شخص امين به تو خيانت نكرد ، بلكه تو خائن را امانت‌دار خود قرار دادى . » 1843 - ( 14 ) معمر بن خلّاد از امام موسى بن جعفر عليه السلام روايت مىكند كه امام باقر عليه السلام همواره مىفرمود : « امين به تو خيانت نكرد ، بلكه تو خائن را امانت‌دار خود قرار دادى . » در كتاب المقنع اين حديث از امام صادق عليه السلام روايت شده است . 1844 - ( 15 ) محمد بن حسن صفار گويد : « به امام حسن عسكرى عليه السلام نوشتم : شخصى امانتى به ديگرى مىسپارد و او آن را در خانهء همسايه‌اش مىگذارد ، سپس گم مىشود . آيا در صورتى كه شخص امانت‌دار از دستور صاحب آن مخالفت و آن را از ملك خود خارج كرده ، ضامن آن است . امام عليه السلام در پاسخ مرقوم فرمود : ضامن آن است - ان‌شاءالله . » محمد بن على بن محبوب گويد : « شخصى به امام عليه السلام نوشت : فردى امانتى به ديگرى مىسپارد و به او دستور مىدهد آن را در منزل خود نگهدارد يا دستور نمىدهد ولى او آن را در خانهء همسايه‌اش مىگذارد . . . » ادامهء اين حديث ، همانند حديث پيشين است . ارجاعات گذشت : در روايت پنجم از باب سوم از باب‌هاى مضاربه فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « پس از آن‌كه وى امين است ، غرامت برعهدهء او نيست . » مىآيد : در روايات باب يكم از باب‌هاى عاريه و باب بيستم ، بيست و يكم ، بيست و هشتم ، بيست و نهم ، سىام و سى و يكم از باب‌هاى اجاره ، مناسب با اين بحث خواهد آمد ؛ بدان مراجعه كنيد .